Kerstvakantieblog ✨ Jaaroverzicht 2022 (7) - En dan nog even dit ...

De afgelopen dagen deelde ik persoonlijke highlights uit het afgelopen jaar. Het was een kleine greep uit wat er allemaal was en daarmee doe ik dat wat ik niet heb benoemd tekort. Scrollend door mijn foto’s kwam er zoveel meer voorbij waarvan ik dacht: oh dat wil ik eigenlijk ook delen, en dat, en dat ook, en dat! Maar je weet het - zie mijn eerste kerstvakantieblog - ik kan moeilijk kiezen.

Daarom nu in willekeurige volgorde een selectie uit dat wat onderbelicht bleef, maar zeker ook de moeite waard is om te benoemen. Het betekent dus niet dat deze dingen minder mooi of belangrijk voor me waren dan de dingen die ik in mijn eerdere blogs beschreef. Misschien moet ik het mezelf in 2023 wat makkelijker maken en in juli al met een halfjaarsoverzicht komen. Of vaker nog, met maandelijkse schrijfsels. Genoeg te vertellen. Ik zal er eens over prakkiseren. 

Komt-ie:

✨ In februari kreeg ik een blessure aan mijn hamstring en kon ik een tijdje niet hardlopen. Het herstel duurde (mij veel te) lang en ook het opbouwen kostte veel tijd. Waar ik in 2021 in totaal ruim 1000 kilometer rende, liep ik het afgelopen jaar ‘maar’ een kleine 600 km. Inmiddels ben ik weer helemaal terug, zonder pijntjes en gedoe. Fingers crossed.

✨ Met mijn heksjes gaat het zo goed. Grote heks behaalde haar bachelor Geneeskunde en gaat later in het nieuwe jaar starten met haar co-schappen. Kleine heks zit in haar laatste jaar van het atheneum en ging in september op examenreis naar Parijs. Machtig trots op deze twee!

✨ Mijn mams bereikte dit jaar de respectabele leeftijd van 80 jaar. Niet te bevatten en al helemaal niet als je haar ziet en als je weet wat ze allemaal doet. Ze is fit en gezond en superactief. Net als Jaap, met wie ze dit jaar alweer 30 jaar getrouwd is. Op naar nog vele gezonde en actieve jaren samen! We vierden deze mijlpalen met ons complete gezin tijdens een gezellig weekendje weg in een groot gróót vakantiehuis in Julianadorp.

✨ ‘Mijn’ Ajax werd voor de zesendertigste keer kampioen van de Eredivisie. Of zoals Dusan Tadiç zei: “Pak schaal!”

✨ De herfst nodigde uit tot mooie boswandelingen. De paddenstoelen schoten dit jaar werkelijk als paddenstoelen uit de grond in talrijke soorten en maten. Hardlopend met Man in het bos in Hattem, of wandelend met mams en Jaap in het Heilooërbos, het was altijd weer heerlijk toeven in het bos.

✨ Broer, mams en ik besloten om het monument op het graf van mijn vader in Den Helder te vernieuwen. Vierendertig jaar na dato werd de nieuwe steen precies in de week van mijn vaders sterfdag geplaatst. Mooi hoe dat samen kwam.

✨Als groot liefhebbers van de TOP2000 - de mooiste radioweek van het jaar - wisten we kaarten te bemachtigen voor het TOP2000-café bij Beeld en Geluid in Hilversum. Dat was op zich al een gelukkie, maar het waren ook nog eens kaarten voor de laatste dag van het jaar! En naarmate die lijst vordert, worden de nummers beter en beter. Hoogtepunt van ons uurtje was mijn all time favorite ‘Angels’ van Robbie Williams. Dat kon geen toeval zijn. Het was een onwijs tof uitje en superleuk om met z’n vieren te doen.

ResPECt

Daar zit ik dan. Als Zwolse Ajaxfan in een overvol blauw-wit vak in De Kuip. Nota bene gehuld in een blauw-wit shirtje, dat ik van mijn reisgenoten aan moest om het blauwvingergevoel nog wat te verhogen. Ik kon er niet onderuit en durfde dat eerlijk gezegd ook niet. Het voelde bijna als hoogverraad toen ik dat shirtje over m’n kop trok. Daar zit ik dan, tussen duizenden echte Blauwvingers stiekem fan te zijn van Ajax. Ik lijk wel een wolf in schaapskleren. Aan de ene kant ben ik superblij dat ik hoe dan ook de kans krijg om bij de finale van de KNVB-beker te zijn. Aan de andere kant zit ik tegelijkertijd ontzettend eenzaam te zijn en een beetje schuchter om mij heen te kijken of er dan toch niet nóg iemand in de buurt zit die stiekem voor Ajax is. Maar nee, ik ben de enige. Of ze moeten zich net zo goed vermomd hebben als ik.

In de derde minuut scoort Ajax al met een waanzinnig mooi doelpunt. Dat lucht op. Natuurlijk gaat Ajax die beker winnen, dat lijkt mij logisch. En als dit doelpunt de toon van de wedstrijd zet, is het kat in 't bakkie. Bovendien is het vanavond op de terugweg dan mooi rustig in de bus. Maar niets is minder waar. Het tij keert, nogal. Na de vuurwerkonderbreking komt PEC blakend van zelfvertrouwen en vol winnerslust het veld op, in tegenstelling tot een onzichtbaar Ajax. Ajax krijgt de ene na de andere tegengoal om z’n oren. Ajax is helemaal nergens meer. PEC doet aan prijsschieten en dat lukt ze wel heel erg goed. Na een mum van tijd staat het maar liefst 5-1 voor PEC. Onze blauwwitte tribune ontploft, en terecht. Ik moet eerlijk zijn. Het is werkelijk niet om aan te zien hoe Ajax de ene klunzige fout na de andere maakt. PEC speelt niet tégen Ajax, PEC speelt mét Ajax. On-ge-loof-lijk. Wat is hier aan de hand?

Ineens valt het me op dat in het enorme Zwolse feestgedruis om mij heen, het vlak achter mij toch relatief stil is. Ik draai me eens om en zie een paar heel beteuterde gezichten. Gezichten vol ongeloof. Zouden zij dan toch misschien ook, net als ik…? Ik waag het erop en vraag of ze voor Ajax zijn. Er komt een aarzelend maar bevestigend antwoord. Hun gezichten spreken boekdelen, ze kunnen hun teleurstelling niet meer verbergen. Ik ben ineens heel blij! Ik blijk helemaal niet de enige Blauwvinger met een rood hart te zijn! Ook zij hebben zich noodgedwongen in een blauw-wit ‘hier-zijn-we-weer’-shirtje gehesen. Ook zij lijden in stilte. Fijn hoor, gedeelde smart.

Natuurlijk draag ik PEC een warm hart toe. Het is fantastisch dat PEC dit seizoen zo’n vliegende start maakte en wekenlang zelfs bovenaan in de eredivisie prijkte. En dan als kers op de taart ook nog de KNVB-beker wint. Voor het eerst in de geschiedenis! Dat doet zelf een import-Zwollenaar als ik wat. Petje af voor PEC, petje af voor Ron Jans en zijn kornuiten. Het is ze gegund.