Oostenrijkse campingyoga

Grote heks wijst me erop: op het mededelingenbord in het toiletgebouw staat aangekondigd dat er iedere woensdagmorgen yoga is in het gymnastieklokaal. Yoga, op de camping? Ik laat het tot me doordringen en bedenk me dan dat het natuurlijk best leuk is. Ze organiseren op deze camping volleybaltoernooien, trekkerritten over de camping, muzikale avonden en campingquizzen. Er is een buiten- en een binnenzwembad en zelfs een waarachtig saunacomplex. Waarom zouden ze dan niet ook yogales geven? Is het wel echte yoga? Gegeven door een echte yogi? Of neemt iemand van het animatieteam deze taak al dan niet serieus op zich? Ach, wat maakt het uit. Ik doe het! Voordat ik naar de receptie loop om me op te geven, vraag ik terloops aan grote en kleine heks of ze misschien zin hebben om mee te gaan. Twee volmondige ja’s klinken luid over de camping. Zo veel enthousiasme had ik niet verwacht en blij verrast geef ik ons op. Tot dan toe staan er slechts twee andere liefhebbers op de lijst. Echt storm loopt het nog niet. Dan is het woensdagmorgen. Vroeg uit de veren voor een rondje hardlopen door het mooie Zillertal. Het is al flink warm en de kilometers lijken langer dan anders. Maar straks mag ik languit op de yogamat, een fijn vooruitzicht en de gedachte eraan geeft me moed. Op tijd lopen de heksjes en ik naar het gymnastieklokaal. Op de gang staat een vrouw of tien te wachten. Toch een hele opkomst! De yogajuf komt aangesneld en vlug opent ze het lokaal en zet de airco aan. Dat had ze best eerder mogen doen. Als een deken valt de broeierige hitte over ons heen. Het uitzicht maakt echter veel goed. Een enorme raampartij geeft ons een prachtig uitzicht op het dal. We parkeren onze matten zodanig, dat we maximaal van het uitzicht kunnen genieten. De juf vraagt in rap Oostenrijks of we allemaal bekend zijn met yoga en zonder verdere uitleg begint ze. Grote heks en ik kunnen de juf verstaan en we volgen braaf haar aanwijzingen op. Kleine heks kijkt gewoon goed naar de juf en naar ons en ze wurmt zich net als wij heel netjes in alle houdingen. Dit is een echte yogajuf, eentje die van wanten weet. Het zweet gutst van mijn lijf en ik ben niet de enige die zucht en steunt. Grote heks fluistert verbaasd: ‘Dit is toch geen yoga, dit is een echte work-out’. Ik bedoel maar. Welkom in de wereld van de yoga lieve heksjes! De oefeningen lopen vloeiend in elkaar over en de juf doet ze allemaal keurig voor en helpt waar nodig. De juf is trouwens van elastiek, ze vouwt zich zonder enige moeite dubbel en floept soepel in iedere (on)mogelijke houding. Flexibel tot op het bot. De eindontspanning komt sneller dan ik dacht. Ondanks de hitte is het uur omgevlogen. Wat een leuke Oostenrijkse yogales! Yoga met het allermooiste uitzicht ooit.

Tot op de bodem

Er was eens een monnik, die bezoek kreeg van enkele mensen. Nieuwsgierig vroegen de mensen hem wat voor nut het leven in stilte en meditatie nou eigenlijk had. De monnik, die net een emmer water ophaalde uit een diepe bron, stopte met zijn werkzaamheden en zei: “Kijk eens in de bron. Wat zien jullie?” De mensen tuurden naar het water in de bron en zeiden: “We zien helemaal niets”.
Enige tijd later herhaalde de monnik zijn vraag. “Kijk nog eens in de bron. Wat zien jullie nu?” De mensen keken weer en zeiden opgetogen: “We zien onszelf in de weerspiegeling!” “Dat is de kracht van stilte”, legde de monnik uit. “Ik was zojuist water aan het putten en daarom was het water nog onrustig en zagen jullie niets. Nu is het rustig en kunnen jullie jezelf zien. De stilte van meditatie zorgt ervoor dat je jezelf kunt zien. Maar blijf nog even wachten.”
Weer enige tijd later zei de monnik: “Kijk nu nog een keertje in de bron. Wat zien jullie nu?” De bezoekers tuurden in de bron en riepen verrukt uit: “Nu zien we de stenen op de bodem van de bron!” “Juist”, beaamde de monnik. “Als je maar lang genoeg wacht en opgaat in stilte en meditatie, aanschouw je de grond van alles.”

Dit verhaal komt uit De kleren van de yogi door Wim van der Zwan. Ik kreeg het van mijn yogajuf Marijke tijdens de laatste les van 2014.

Ik yoga, jij yogaat, wij hebben geyogaad

Ik doe graag yoga maar had geen idee dat ik dan dus aan het yogaën ben. Van Onze Taal ontvang ik regelmatig taallesjes via Twitter en die bieden uitkomst! Hoe schrijf je het werkwoord dat bij yoga hoort? Voor de taalfanaten onder ons.

De juiste vervoeging van yogaën is:

 

ik yoga – ik yogade

jij/hij/zij yogaat – jij/hij/zij yogade

wij/jullie/zij yogaën – wij/jullie/zij yogaden

jij hebt geyogaad

de yogaënde mensen

 

 

Het trema in yogaën is nodig om de combinatie ae van elkaar te scheiden. Hoewel de ae bijna nooit als één klank voorkomt, is hierbij wel sprake van botsende klinkers. Yoga’en en yoga-en zijn niet juist. Een apostrof verschijnt alleen in werkwoorden die van een afkorting zijn afgeleid, zoals sms’en. En een streepje (koppelteken) kan alleen worden gebruikt als een woordcombinatie een samenstelling is, dat wil zeggen een woordcombinatie waarvan de delen ook los kunnen voorkomen, terwijl yogaën een afleiding is: het grondwoord yoga en een achtervoegsel.

Vergelijkbare werkwoorden zijn:

 

iaën ('balken als een ezel'): ik ia, jij/hij/zij iaat, iade(n), geïaad

saunaën ('de sauna bezoeken'): ik sauna, jij/hij/zij saunaat, saunade(n), gesaunaad

zumbaën ('aan zumba doen'): ik zumba, jij/hij/zij zumbaat, zumbade(n), gezumbaad

Werkwoorden die zijn afgeleid van een woord dat op een o eindigt,

worden op een vergelijkbare manier vervoegd:

 

dominoën: ik domino, jij/hij/zij dominoot, dominode(n), gedominood

echoën: ik echo, jij/hij/zij echoot, echode(n), geëchood

jojoën: ik jojo, jij/hij/zij jojoot, jojode(n), gejojood

judoën: ik judo, jij/hij/zij judoot, judode(n), gejudood

kanoën: ik kano, jij/hij/zij kanoot, kanode(n), gekanood

poloën: ik polo, jij/hij/zij poloot, polode(n), gepolood

Weer wat geleerd! Dat yogaat toch rustiger. Met dank aan Onze Taal.

Yogaënd de vakantie in

Of ik zin heb in een avondje restorative yoga? Een yogaworkshop op de vooravond van de herfstvakantie, dat lijkt me een mooi begin van een week vrij. Dus antwoord ik gretig 'ja' op het verzoek van Vriendin om mee te gaan. Ik duik Google op en ontdek wat restorative yoga eigenlijk is: een zachte vorm van yoga voor wederopbouw en herstel van het lichaam. De organisator heeft ter verduidelijking de afbeelding your plan vs. the universe's plan in de uitnodiging geplakt en stelt daarbij de vraag: “Zo voelt het soms toch?”


“Life is what happens to you while you’re busy making other plans.” - John Lennon

Restorative yoga combineert ontspanning met ademhalingsoefeningen en zachte bewegingen. Hierdoor stimuleer je de herstellende en vernieuwende capaciteit van het lichaam. Door de fysieke ondersteuning in de houdingen ontspan je diep en kost het je geen energie, je krijgt er juist energie van. De aandacht gaat naar het stimuleren van de bloedcirculatie en het ontladen van spanning, die soms diep in je lichaam huist. Als spanning loslaat krijgt ook je lymfestelsel ruimte om afvalstoffen af te voeren.

Dat klinkt goed! Kom maar op. Als Vriendin en ik de yogaruimte binnenlopen, vallen alleen al de serene rust en ontspannen sfeer als een warme deken over ons heen. Het matje van de yogajuf ligt vol attributen. We schieten in de lach. Hebben we die werktuigen allemaal nodig? Het ziet er nogal heftig uit en het lijkt ons alles behalve zacht en ontspannen. We pakken alles wat nodig is: een meditatiekussen, een rolkussen, een verstelbare koppelriem, twee kurken bakstenen, een deken en nog een gewoon kussen. Wat is de juf van plan? Gaandeweg de avond wordt het duidelijk. De attributen zijn bedoeld om je op alle mogelijke manieren en van alle kanten in de houdingen te ondersteunen. Het is de bedoeling dat je zo veel mogelijk spanning loslaat, letterlijk en figuurlijk, lichamelijk en geestelijk. En al die spullen helpen je daarbij! Ik vind het heerlijk. Wat een fijne vorm van yoga. Vooral de laatste oefening, waarbij ik op mijn rug op de twee bakstenen en een stapel kussens balanceer, met mijn benen vastgesnoerd in de riem. Ik laat alles los. Ingewikkeld maar zeer ontspannend. De juf laat ons lekker lang liggen in de houding en ik voel werkelijk de spanning uit mijn lijf wegebben. Mijn herfstvakantie is begonnen.

Lichter leven

In één ruk las ik dit boek uit. Meer dan een paar uurtjes had ik er niet voor nodig, wat een leuk boek! Eigenlijk zat ik midden in het boek Running Boeddha van Sakyong Mipham, over de combinatie van hardlopen en mediteren. Maar daarin ben ik blijven steken. De titel en de recensies van Running Boeddha maakten mij vooraf erg nieuwsgierig. Want hoe zou ik twee van mijn meest favoriete bezigheden kunnen laten samensmelten? Maar de inhoud bleek zwaar en moeilijk door te komen. Vandaar mijn uitstapje naar het lonkende Lichter leven, geschreven door Fidessa Docters van Leeuwen en Kirstin Hanssen. Vlot geschreven, met humor en enige zelfspot en dan ook nog inhoudelijk sterk. Een lightstyle inspiratieboek, zoals de ondertitel belooft. En die belofte wordt ingelost. In zeven overzichtelijke hoofdstukken delen Fidessa en Kirstin hun visie op fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel gebied aan de hand van persoonlijke ervaringen en alledaagse voorbeelden. Hoe herkenbaar! Per hoofdstuk krijg je een aantal inzichten, tips en krachtspreuken. Maar ook twintigsecondenmeditaties, voedingsadvies en yoga- en onspanningsoefeningen. Het levert bij mij veel ‘oh ja’s’ op en gedachtes als ‘ja maar dat weet ik al’. Maar wat goed om te lezen. Het schept weer even overzicht en duidelijkheid in de wirwar van gedachtes en de dames weten je aan te zetten tot mindfulness gedrag in je eigen dagelijks leven. Een inspirerend pareltje tussen de al bestaande stapel zelfhulpboeken.

Gekke apenkoppen

Meneer Rinpoche legt het hier persoonlijk even aan je uit. Dit is de kern van meditatie! Dit is waar het in de wereld van yoga en meditatie allemaal om draait. Een grappig filmpje, waarbij alleen al de woorden ‘crazy monkeymind’ je doen glimlachen. De beste man heeft echter wel degelijk gelijk. Gewoon even vrienden worden met die apenkoppen. Zo eenvoudig is het. Toch?



Bron: YouTube